Tags: American Recordings IV, Johnny Cash, vídeos musicais
{ 2 comments }
Contra o pensamento túzaro, a Galiza neoconservadora e o político posh Manuel O´Rivas pón á disposición do lector unha recopilación de artigos publicados no suplemento Luces da edición de Galicia de El País nos que demostra non só que outra Galiza é posíbel senón que, de feito, xa existe e é a nós quen corresponde facela visíbel.
O´Rivas ofrece unha serie de ferramentas aos lectores para que nos conciencemos desa outra galeguidade visíbel e internacional. Por exemplo, fálanos de personaxes históricos e actuais relacionados con Galicia e que nos poden servir de modelo para defendérmonos dese pensamento túzaro: Ramón María Aller, Xoaquín Loriga, Elena Poniatowska, Albino González, Antón Mouzo, Martin Sheen, Méndez Ferrín…
E algo que para min sempre é de agradecer nun libro: o propio autor proponnos lecturas, ofrécenos numerosas referencias literarias…
{ 0 comments }
Aínda que as cancións deste grupo de indie rock non me atraen teño que admitir que os seus videoclips me impresionan cada vez máis. Neste en concreto, os membros do grupo aparecen movéndose a cámara rápida durante un lapso de tempo de aproximadamente vinte e catro horas.
{ 2 comments }
A historia de Unicrom desenvólvese nun universo paralelo, onde as xentes que o habitan -excepto unha das razas: os repugnantes- se moven por ideas e sentimentos nobres: a cooperación entre os pobos, o diálogo como medio para solucionar conflitos armados, a tolerancia e sobre todo: o amor. Un amor libre de egoísmos, de dobreces…
Ogallá nós, que habitamos este planeta Terra, tivésemos (e triunfasen) uns comportamentos minimamente parecidos aos que describe -cunha imaxinación desbordante- este fermoso libro de Rosa Enríquez.
{ 0 comments }
Que os rastrollos do franquismo seguen vivos na nosa sociedade vese claramente estes días co galo do caso Garzón e a acusación presentada, entre outras organizacións, por Falange. Estes elementos son os que intenta visibilizar o protagonista do último libro de Xabier Quiroga titulado O cabo do Mundo.
Carlos Pereiro é un profesor afectado cun cancro terminal, que nos últimos estertores da vida decide investigar e recuperar a memoria do seu pasado e da súa familia. Unha memoria durmida que emerxe cando Pereiro descobre a verdade duns terríbeis sucesos acaecidos nos momentos iniciais do golpe militar de xullo do 1936.
A novela, na miña opinión, é unha das mellores escritas en galego que lin ultimamente. A variedade do léxico empregado é marabillosa. Léxico enxebre, que non soa artificioso pois non provén da creación de novas palabras senón dos profundos coñecementos que Xabier Quiroga semella ter da lingua galega.
Ademais, o fío dramático do libro engancha: hai intriga, hai unha historia de redención e de amor frustrado. Todos estes elementos están moi ben artellados e non desencaixan en ningún momento. É dicir, están correctamente cohesionados.
Por se isto fose pouco, ao longo da novela está presente un afán didáctico centrado ao redor da represión franquista durante a Ditadura: Xabier Quiroga proporciónanos datos bibliográficos e testemuñas que nos amosan como cada vez é máis difícil investigar nesa época escura da Nosa Historia e coñecer a última e verdadeira realidade do sucedido neses anos.
En definitiva, Un libro para ler unha e outra vez.
[A imaxe que ilustra o post foi collida do usuario de Flickr: Gantz Project e titúlase Represión]
Tags: Edicións Xerais, narrativa, Xabier Quiroga{ 0 comments }
Como bo afeccionado que son ao mundo da infografía e das curtas en xeral, de cando en vez indago na Rede á busca de pequenas xoias -na minutaxe pero grandes, tanto na calidade das historias que contan coma as formas nas que se sustentan para facelo-. Desta volta, poño no blog unha peza que me encantou e que vin no Capítulo 0 de Manuel Gago.
Tales from the Heart (An animated exquisite corpse, perfect for Valentines Day.) from Droolart on Vimeo.
Tags: animación, Droolart{ 0 comments }
Logo de ler este enorme libro -tanto en calidade coma en volume: 3493 páxinas- un ten a sensación de coñecer de primeira man a vida cotiá na Europa do século XVIII pero sobre todo, de deleitarse cun magnífico fresco das costumes e usos sociais da época.
Casanova describe minuciosamente a estrutura social imperante na República veneciana e, como non, os seus líos amorosos, as súas intrigas.
O libro está cheo de situacións delirantes e truculentas que nos amosan o verdadeiro carácter de Casanova: cínico, vividor e aproveitado.
Moitos son os episodios memorabeis deste libro. Dos que máis gustei foi os que falan da relación (francamente surrealista) entre o aventureiro italiano e Madame d´Urfé e, particularmente, do relato da súa fuxida dos Plomos, aos que foi condenado polo tribunal da Inquisición. Despois deste suceso Giacomo inicia as súas andanzas por Europa adiante e só cabe marabillarse coa descrición que nos proporciona da nobreza francesa, dos paises baixos, inglesa, rusa e española.
Este libertino (así se declara el mesmo) morreu en Dux, na actualidade Duchcov, no 1798, dez anos despois do inicio da Revolución francesa e do fin do Antigo Réxime.
Historia de mi vida, de Giacomo Casanova está editado en castelán por Atalanta nunha coidada edición de dous tomos. Contén un prólogo de Félix de Azúa e a tradución (feita do francés) é de Mauro Armiño.
Tags: editorial Atalanta, Giacomo Casanova, século XVIII{ 0 comments }
